Over mij



Over Mij

Hubertus Timmers, Verloren Loper & Fotograaf van’t Onverwachte

 

Welkom op mijn pagina, waar ge kunt meegenieten van mijn wandelavonturen vol miserie, dwaalwegen en hilariteit! Ik ben Hubertus, fulltime slachtoffer van de GPS, amateur-fotograaf . Ik dacht ooit dat wandelen ontspannend ging zijn… maar ‘t is eerder een combinatie van een overlevingstocht en een comedyshow.

 

Wandelen: Ofwel geschiedenis, ofwel complete chaos

 

1. Historische Wandelingen – Serieus.

Hier doe ‘k alsof ik nen echte kenner ben. Eerste Wereldoorlog-sites, kastelen, oude bunkers – plekken waar ‘t stof nog ouder is dan mezelf. Ik trek foto’s, lees bordjes en probeer intelligent over te komen.

 

2. Recreatieve Wandelingen – Stap voor stap naar de hel

Hier begint de pure ellende. GPS die mij in de zak zet, wielertoeristen die mij bijna platrijden, loslopende honden die mij inschatten als een mals stukje vlees en barbecuegeuren die net passeren als ‘k mezelf voorgenomen heb om ‘gezond’ te doen. En natuurlijk, ‘t weer werkt ook altijd mee – ‘t is ofwel bakken in de zon ofwel douchen in den hemel zijn zweet.

 

En dan… de TOETERERRORIST! πŸš—πŸ“’πŸ’₯

Elke goede wandelaar heeft een vijand/favoriet, en de mijne is mijn collega… aka de Toeterterrorist! Deze legendarische figuur heeft een unieke gave: op exact ‘t juiste moment, als ik mij compleet ontspannen voel, duikt ze op in haar auto en ramt haar claxon alsof d’r remmen kapot zijn.

 

Gevolg?

 

Mijn hartslag gaat van "gezonde vetverbranding" naar "spoedopname-niveau".

Vogels uit het hele dorp schieten paniekerig de lucht in.

Ik spring de gracht in alsof ik achtervolgd word door een stier.

En als ik haar nadien bericht met “WAT DOET GIJ NU WEERAL?!” krijg ‘k steevast: "’t Is da’k u motiveer, hé!" – Jaja, merci eh!

 

Waarom doe ‘k mijzelf dit aan?

 

Heel simpel:

Om af te vallen, want ‘t kan nie blijven duren met al da snaaien.

Om de natuur en geschiedenis te ontdekken (en te vloeken op mijn GPS).

Om foto’s te trekken als bewijs dat ik écht aan ‘t wandelen ben.

En vooral: omdat er altijd wel iéts misloopt en ik dat met een grote bak humor kan delen.

Dus ja, wandelen is gezond zeggen ze. Maar met al die chaos, stressmomenten en bijna-aanrijdingen zou ge bijna denken dat ik in een realityshow zit. Of ‘k er spijt van heb? Neen. Of ‘k er iets van leer? Ook neen. Maar ‘t is altijd een avontuur!

 

Welkom in mijn wandelwereld! En als ge ooit nen auto met een claxon hoort loeien in de verte… weet da’k weer ergens in de struiken lig! 🚢‍β™‚οΈπŸ“ΈπŸ˜‚